|
سیاستگذاری سندباکسهای تنظیمگری در ایران:
رویکرد نظریه بازیها
|
حسین سیلسپور*    ، احمد نوروزی |
| مالی و بانکداری، دانشکده مدیریت و حسابداری ، h_seilsepour@atu.ac.ir |
|
|
چکیده: (8 مشاهده) |
| رشد شتابان فناوریهای مالی نوین و پیچیدگیهای ناشی از آن، ضرورت بهرهگیری نهادهای تنظیمگر از ابزارهای یادگیری سیاستی و آزمونهای کنترلشده را دوچندان کرده است. این پژوهش با تمرکز بر سندباکسهای تنظیمگری در ایران، به بررسی تعادل منافع میان بازیگران کلیدی پرداخته و رویکردی تلفیقی اتخاذ میکند. در مرحله نخست، از طریق تحلیل محتوای اسناد رسمی و گزارشهای سیاستی، همراه با انجام ۳۶ مصاحبه نیمهساختاریافته با خبرگان، بازیگران اصلی، گزینههای راهبردی و ترجیحات نهادی آنان شناسایی و صورتبندی شد. در ادامه، با استفاده از مدل گراف حل تعارض و نرمافزار GMCR+، بر مبنای گزینهها، قواعد ناسازگاری و ترجیحات ترتیبی، فضای وضعیتهای ممکن ترسیم و پایداری آنها با معیارهایی چون تعادل نش، فراعقلانیت عمومی و متقارن، و پایداری متوالی ارزیابی گردید. یافتهها نشان میدهد تعادل موجود، با وجود پایداری راهبردی، از کارایی لازم برای تسهیل نوآوری و تحقق حکمرانی باز برخوردار نیست و بیشتر بر محافظهکاری نهادی استوار است. تحلیل بازی معکوس بیانگر آن است که گذار به وضعیت مطلوب مستلزم اصلاح مشوقها، بازطراحی قیود نهادی و شکلگیری ائتلاف میان تنظیمگران اصلی است. این پژوهش از منظر نظری، چارچوبی بازتولیدپذیر برای پیوند دادههای کیفی با تحلیل تعادل نهادی ارائه میدهد و از حیث سیاستگذاری، پیشنهادهایی عملی برای تقویت تنظیمگری مشارکتی در زیستبوم فینتک ایران مطرح میکند. |
|
| واژههای کلیدی: سندباکس تنظیمگری، نظریه بازیها، فناوری مالی، حکمرانی چند بازیگری، تعادل نهادی، سیاستگذاری نوآوری |
|
|
متن کامل [PDF 968 kb]
(5 دریافت)
|
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال پیام به نویسنده مسئول |
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
